Wegetatywne rozmnażanie roślin

W rozmnażaniu wegetatywnym biorą udział części nadziemne (pędy, liście) oraz podziemne (bulwy, kłącza, cebule, korzenie). Z organów tych rośliny w naturze rozmnażają się same. Poszczególne rodzaje i gatunki mają właściwe im skłonności do rozmnażania z różnych organów poza organem specjalnie do tego przeznaczonym, jakim jest kwiat. Właściwości te, obserwowane u roślin dziko rosnących, wykorzystuje się w ogrodnictwie ozdobnym w dużym stopniu z pominięciem właściwego, generatywnego sposobu rozmnażania. Głównym argumentem przemawiającym za wegetatywnym rozmnażaniem jest fakt, że rośliny rozmnażane tym sposobem powtarzają dokładnie cechy osobników matecznych. Istnieją trzy zasadnicze sposoby rozmnażania wegetatywnego oparte na wykorzystaniu różnych właściwości roślin: 1) na wykorzystaniu naturalnych sposobów rozmnażania się roślin (podział, odrosty, rozłogi, bulwy, cebule, kłącza), 2) na wykorzystaniu zdolności restytucyjnych roślin (kopczykowanie, odkłady, sadzonki), 3) na wykorzystaniu zdolności zrastania się roślin w obrębie rodziny lub rodzaju (szczepienia).

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply